Shiny Star

نازنین و دختر پنج ساله اش

shiny-star — Thu, 29 Oct 2009 09:11:07 GMT

پنج سال اینجا نوشتم٬ پنج سال با این خونه زندگی کردم٬ عاشق انگورای خونمم٬ موزیکش٬ بوش...

ممنونم از همه کسایی که با من همراه بودن و گاهن حالی از من و دخترم می پرسیدن.

آرامش آرزو می کنم برای خودم و شما...

این وبلاگ به احتمال خیلی درصد دیگه آپ نمی شه.

باران ِ تهران،تولد وبلاگ

shiny-star — Wed, 16 Sep 2009 19:44:18 GMT

بارون اومد،احساس تازه شدن می کنم.امشب با سارا رفتیم تو حیاط و اومدن پاییزو پر از جیغای کوچولو و خیسیای لباسامون کردیم.

دراز کشیدم و صحنه هایی از جلوی چشمام رد می شن که آخرش چیزی جز حسرت برام ندارن.چشمامو به هم فشار می دم که ابرکای خیال پردازیم دود بشن برن هوا.

خوابیدن سخته،فکرای جور واجور نمی ذارن بخوابم.

صبح ِ فردا،ساعت هشت یعنی اون چیزی که قراره خدا بخواد و من ازش بی خبرم.

راستی،دیروز این وبلاگ پنج ساله شد،صاحب وبلاگ آلزایمر داره!

حقیقت ِ مرد ِ ایرانی

shiny-star — Sat, 05 Sep 2009 15:22:27 GMT

همشون آخرش با چند تا سکه

یه دونه آفتاب مهتاب ندیدش رو میخرن

همشون

همیشه!

برای تو...

shiny-star — Tue, 18 Aug 2009 10:12:18 GMT

یقین دارم که تا همیشه دوستش خواهم داشت.او تنها کسی بوده و هست که تنهایی هایمان را با هم و در کنار هم پر کرده ایم.او برایم یکیست و دیگری جایش را در دلم پر نخواهد کرد.بهترین و بدترین لحظات را کنار هم بوده و هستیم.او برای من ارزش دارد.او می فهمد.او پاک است.او معنی زیبایی٬معنی درک٬معنی دوست داشتن را می فهمد و می داند.دلم برایش کوچک می شود.رفتنش غصه دارم می کند.می دانم٬خدا هیچ دو نفری را که دلبسته و وابسته هم می شوند ـ چه همجنس و چه دو جنس ـ تا همیشه کنار هم نگاه نمی دارد٬عادت کرده ام به این کار ِ خدا.کاری از من بر نمی آید٬فقط می توانم شاهد قدم هایش باشم که هر لحظه از من دور و دورتر می شوند.یاد همه روزهای خوبمان٬همه دوست داشتن هایمان٬همه بوسه هایمان و در آغوش کشیدن هایمان٬درد و دل هایمان٬پیاده روی های گاه و بیگاه و خنده های از سر ِ ذوقمان بخیر...

این روزها٬روزهای آغاز زندگی جدید تو خواهد بود و روزهای تنهایی من...به تو نگاه می کنم که لبخند بر لب داری و چشمانت غصه دار است٬به خودم نگاه می کنم که عزیزانم را یک به یک از دست می دهم و تنها تر می شوم.خدایا چه می کنی با من؟

برایت روزهای پر از عشق آرزو می کنم٬روزهای پر از دوست داشتن.فقط می خواهم بدانی که...خودت که همه را می دانی٬چه بگویم؟؟

یادت بماند همه چیزمان را٬تو را به خدا یادت بماند.اشک می ریزم و می نویسم٬"کَری می" گوش می دهم به یاد اولین روز آشناییمان.آن مجسمه چوبی را بگذار جلوی چشمانت و گاهی به یاد بیاور مرا.

جای خالی تو به اندازه ی همه دلتنگی های من است دختر جان.کاش می فهمیدی حالم را.همه این روزها سکوت کردم ولی دیگر این بغض لعنتی امانم نداد و دلتنگی هایم را فاش کردم.حرف ِ آخری ندارم٬نمی خواهم حرف ِ آخری داشته باشم.خدایت نگهدار...

shiny-star — Sat, 08 Aug 2009 00:16:29 GMT

بهش می گم بابا به جای سیگار کشیدن یه تیکه شکلات بذار دهنت.

می گه بابا تو چی می دونی از لذت سیگار کشیدن؟

بهش می گم منم بکشم؟

اخم می کنه.

shiny-star — Sun, 26 Jul 2009 00:02:18 GMT

تنها لحظه ای که به آرامش محض می رسم لحظه ایه که گنجشک ها دم ِ اذان با تمام نیروشون جیک جیک می کنن بعد یه لحظه همشون ساکت میشن،یه سکوت فریبنده.توی درختا،روی سیمای برق پر می شه از پرنده.حتی گربه ها هم بی حرکت می شن.نمی دونم چه جبریه که اینجوری می شن.گاهی فکر می کنم کاش یه جبری بود که ما آدما رو هم چند لحظه اینجوری مست می کرد.گاهی جبر رو بیشتر از اختیار دوست دارم...

shiny-star — Mon, 20 Jul 2009 23:09:18 GMT

بعضی صفات همیشه بد می مانند و گذشت زمان هم هیچ تاثیری در خوبتر جلوه دادنشان نمی تواند بکند.بعضی کارها همیشه زشت می مانند درست مثل همان بعضی صفات.بعضی چهره ها هم تا همیشه در نظرمان به بدی یادآور می شوند.کاری هم نمی شود کرد.ذهن خلاق است و از آدمها شکل می سازد.

shiny-star — Fri, 10 Jul 2009 23:32:18 GMT

بعد از سالها نشستم پشت یه پیانوی قدیمی و به یاد دوره دبستان و راهنمایی چند تا آهنگی که یادم مونده بودو می زدم.شدیدا رفته بودم تو حس و داشتم آهنگ فیلم "سارا کورو " رو می زدم که یهو نی نی ِ خالم اومد کنارم ایستاد،دستاشو پشتش قایم کرد و با شیطنت گفت: " تازشم من می دونم این چه آهنگیه ". تو چشاش زل زدم و گفتم: " خب چه آهنگیه؟ " گفت: "آهنگ ماشین آشغالی"!!!!!!

من مات،من مبحوت،من مُردم از خنده...!!

shiny-star — Tue, 30 Jun 2009 17:10:18 GMT

قبول دارم٬هر دومون اشتباهاتی داشتیم٬هر دومون انتظاراتی داشتیم.راستش تموم شدن رابطمون رو هر جوری می تونستم تصور کنم الّا اینجوری.از حق نگذریم تفاوت های فاحشی داشتیم با هم از نظر خانوادگی و فرهنگی.خب می تونم بگم شناختم از تو کامل شد با اشتباهاتی که دوباره و چند باره تکرار شدن.تو این دو ماه دوره نقاهتو گذروندی٬شکر که الان آرومی.من تو این دو ماه با اینکه خبرای خوشایندی نشنیده بودم هنوزم امید داشتم که حداقل توضیح بشنوم.اون همه حرارت جاشو به دو تا مجسمه یخی داد و این خودش دلیل موثقی بود برای...

به هم قول داد بودیم هر زمان به هر دلیل با هم بودنمون رو نخواستیم٬بگیم٬که ای کاش می گفتیم.

نه من تنها می مونم نه تو٬پس پیش به سوی آینده روشن...

پایان*

shiny-star — Thu, 18 Jun 2009 13:05:41 GMT

همه حرف دارند

همه بغض دارند

حرفهایی که سالهاست روحمان رو جویده

بغض هایی که دیگر جزئی از ما شده

باید که بشنوند٬باید که تقاص پس دهند٬باید که نابود شوند